"Όταν κάνουμε έναν άνθρωπο, συνηδειτά ή όχι, κέντρο του κόσμου μας,
καλό θα είναι να γνωρίζουμε πως μπορεί να μη γίνεται πάντα αντιληπτό, αυτό δε
σημαίνει πως δεν εκτιμάται η κινησή μας, απλά ίσως δε γίνεται να μας ανταποδωθουν κάποια πράγματα τη δεδομένη στιγμη..."

"Ακόμη κι αν οι ΣΚΙΕΣ πάνε πάντα σύμφωνα με τη θέση του ήλιου και νιώθουμε απειλή, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ακόμη και τη στιγμή που θα βρεθούν μπροστά μας, η θέση τους είναι πάντα δεδομένη, κάτω απ' τα πόδια μας..."

"Οι έρωτες μοιάζουν πολύ με τα παραμύθια, στην αρχή μαθαίνουμε την υπόθεση, ύστερα γινόμαστε πρωταγωνιστές τους κ όταν πλέον νομίζουμε πως όλα τελείωσαν, αρχίζει η πραγματική ζωή. Η μετάβαση σ αυτή δεν είναι εύκολη, αλλά τουλάχιστον γνωρίζουμε πως δεν φτάσαμε τυχαία εδώ γιατί η ισορροπία ανάμεσα στο τι αναζητούμε κ στο τι βρίσκουμε, εξαρτάται πολλές φορές απ όσα αφήσαμε πίσω μας..."

"Κοντά σε αληθινές στιγμές κ σε αλχημείες που προκαλεί η ανάγκη, πολλές φορές χανόμαστε. Όταν όμως η ανάγκη για ένα πρόσωπο είναι πραγματική, απο μόνη της φέρνει αληθινές στιγμές που δεν αλλοιώνονται απο λάθος δεδομένα κ τότε εσύ καλείσαι να επιλέξεις ανάμεσα στη τροπή που πήραν τα πράγματα κ στη τροπή που μπορείς να τα κάνεις ν ακολουθήσουν, έστω κ αν φαινομενικά δε γνωρίζεις το τρόπο..."

"Συμβαίνει κάποια στιγμή στη ζωή μας να βρισκόμαστε αντικριστά με το Απόλυτο, είναι εκείνη η φορά που οι φόβοι κ οι αντιστάσεις μας βγαίνουν στη πρώτη γραμμή κ μάχονται με τα 'θέλω' κ τα 'πρέπει' που για χρόνια ζούσαμε μαζί τους. Όσες προφάσεις κ αν προβάλλουμε για να μη το ζήσουμε -με κύριο φόβο το να μην είναι αυτο που δείχνει- όσο κ αν προσπαθήσουμε να το διώξουμε τις στιγμές που το μυαλό μας δεν αντέχει άλλο, αν είναι πραγματικά το Απόλυτο, τότε απλά πολεμάμε τον ίδιο μας τον εαυτό κ στη πραγματικότητα μονάχα ο χρόνος είναι εκείνος που θα μπορέσει να μας δείξει αν θα βρεθούμε σε μια αληθινή ζωή ή στο απόλυτο κενό..."

"Λένε πως οι <<δικοί μας άνθρωποι>> είναι πάντα κοντά μας κ μας στηρίζουν σε κάθε καλή κ άσχημη στιγμή, είναι εκεί ακόμη κ όταν δεν αναγνωρίζουν στο πρόσωπο μας αυτό που αγαπάνε, είναι εκεί όταν είμαστε χαρούμενοι, λυπημένοι, θυμώμένοι, απογοητευμένοι. Αυτό το κερδίζουμε με το χρόνο, όμως με κάποιους ανθρώπους αυτό δε το κερδίζεις ποτέ, απλά γιατί η δική τους ηρεμία είναι πολύ πιο σημαντική απ τη δική σου ανάγκη να εκφράζεις όσα νιώθεις. Δεν είσαι το πρότυπο που πρέπει να είσαι, άρα δεν υπάρχεις γι αυτούς, εκτός κ αν κάποια στιγμή θυμιθούν πως έγινες πολλές φορές αυτό που ήθελαν για να είναι ευτυχισμένοι εκείνοι. Η μνήμη όμως δε βοηθά πάντα, ας μην έχουμε απαιτήσεις....."

"Αν μπορούσαμε να καταλάβουμε την αξία της κάθε στιγμής θα τη ζούσαμε πάντα σα να ήταν η τελευταία. Με πόσο πάθος κ πόση ανάγκη θα ερωτευόμασταν για μια τελευταία φορά; Με πόση δύναμη θα αγκαλιάζαμε το άλλο μας μισό; Μόνο έτσι θα μπορούσαμε ν απολαύσουμε τη ζωή μας, όχι στην ιδέα πως η αγάπη μπορεί να περιμένει για αύριο, γιατί η αγάπη είναι πάντα το σήμερα.."

"Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ακατόρθωτη αγάπη. Δεν πρέπει να αφήνουμε τη σιωπή, την αδιαφορία ή την αρνηση να μας τρομάζουν. Βαθιά μέσα μας όλοι γνωρίζουμε πως πίσω απ την παγωμένη μάσκα που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να κρύβουν τους φόβους τους, υπάρχει μια καρδιά απο φωτιά, αρκεί μόνο να βρούμε τον τρόπο να την αγγίξουμε χωρίς να μας κάψει..."

"Κανείς δε γνωρίζει τη σκέψη που βρίσκεται συνέχεια κοντά σου. Κανείς δεν ορίζει την ύπαρξη της. Η αγάπη για σένα είναι το πιο -καλά φυλαγμένο- μυστικό μου, κ τα μυστικά, ξέρεις, υπάρχουν για να ισορροπούν την αλήθεια με το ψέμα. Μπορεί όλα ν αλλάζουν με άπιαστους ρυθμούς αλλά εσύ είσαι η εικόνα που μου θυμίζει την ομορφιά της παιδικότητας. Την ομορφία εκείνου του παιδιού που ονειρευόμουν να γίνω κ όχι εκείνου που μεγάλωσε μέσα απ τα λάθη μου...."

"Το να πιστεύουμε πως δε μπορούμε να έχουμε τίποτα στη ζωή, μας κάνει να ζούμε μειονεκτικά. Το να προσπαθούμε να κατακτήσουμε έστω κάποια πράγματα ακόμη κ αν δεν είναι αυτά που θέλουμε μπορεί να θεωρηθεί απλή λογική. Το να πιστεύουμε πως μπορούμε να έχουμε τα πάντα αρκεί να τα θέλουμε αληθινά, είναι αυτό που λέμε αυτοπεποίθηση...."